ΦΕΥΓΑ ...

Α - Αφεντικο;

Ε-  μμμμ...

Α - Αφεντικο;;;

Ε- μμμμ...

Α - ρε Αφεντικο !

Ε - τι ναι ρε ;

Α - αφεντικο...

Ε- αλλη λεξη δε ξερεις ρε;

Α- αφεντικοθελωναφυγω!

Ε- ε; τι λε ρε;μιλα καθαρα!

Α- αφεντικο θελω να φυγω ...

Ε - ποιος ηρθε ;

Α- ...

Ε - να φυγεις ;απο που;

Α- απο εδω 

Ε- ποιο εδω;τη δουλεια;τη πολη;τη χωρα;ποιο;

Α- ολα...

Ε - χα.χαχα.χαχαχα.χαχαχαχαχαχαχααχχαχαχαχα!!!!

Α- αφεντικο μη γελας , θελω να φυγω λεω !

Ε- και που να πας ρε κακομοιρη;;;που να πας;ποιος θα σε παρει στη δουλεψη του;ποιος θα σε βαλει σπιτι του;

Α- καπου θα βρω να παω , αφεντικο.καπου θα βρω δουλεια , τη δουλεια δε τη φοβαμαι εγω .και σπιτι,ενα δωματιο θελω μονο,μου φτανει!

Ε- ολα ευκολα τα νομιζεις εσυ!

Α- οχι.οχι ευκολα.αλλα θελω να φυγω .ΝΑ ΦΥΓΩ !

Ε- ο κοσμος ειναι δυσκολος ρε!εσυ ουτε εξω απο τη πολη δεν εχεις παει !

Α- θα παω τωρα.μια και καλη

Ε- μια και καλη λεει!

Α-...

Ε- σιγα μην ειναι καλη! κακη ψυχρη κι αναποδη θα ειναι!

Α- αφεντικο!

Ε- αυτο που σου λεω!δεν ξερεις εσυ, εγω ξερω!νομιζεις εγω δεν ηθελα να φυγω στην ηλικια σου;ε;αυτο νομιζεις;

Α- δεν ξερω αφεντικο

Ε- αυτο ειναι ρε το θεμα! οτι δεν ξερεις!τιποτα δεν ξερεις!ο κοσμος ειναι κακος!κακος και δυσκολος!ποιον θα       εμπιστευεσαι;ποιος θα σε εμπιστευτει;ποιος θα σε νοιαστει;

Α- εγω θα με νοιαστω...

Ε- δε φτανει ρε αυτο!δε φτανει!

Α- ...

Ε- θα χαθεις ρε! θα χαθεις μεσα στο πληθος!κανεις δεν θα σε κοιταξει,κανεις δεν θα σε βλεπει!

Α- εσυ με ειδες αφεντικο

Ε- αλλο εγω! αλλο εγω!

Α- γιατι αφεντικο;τι αλλο εισαι εσυ;

Ε- εγω ειμαι ανθρωπος ρε! εχω ματια και βλεπω , αυτια και ακουω!δε γυρναω πλατες εγω!

Α- και μονο εσυ εισαι ετσι αφεντικο;

Ε- δεν ειναι ολοι σαν κι εμενα!

Α- αφεντικο...ασε με να φυγω...

Ε- δε σε κραταω ρε! να φυγεις ! να πας οπου σκατα θες! δεν σε εχω αναγκη!

Α- αφεντικο...

Ε- παρατα με ρε με τα αφεντικο και αφεντικο! να φυγεις , να φυγεις να μη σε βλεπω!

Α- αφεντικο...

Ε- αλλη μια φορα να ακουσω το αφεντικο και δεν ξερω κι εγω τι θα γινει!

Α- ...

Ε- αχαριστε ! σου εδωσα δουλεια , στεγη , μισθο !κι εσυ ετσι με ευχαριστεις! θες να φυγεις ! φυγε ρε !χασου απο τα ματια μου!

Α- αφ...

Ε- τι θες ρε;τι αλλο θες;μιλα!

Α- ...

Ε- θα μιλησεις ρε ;μιλα λεμε !τι αλλο θες πια ;

Α- να ερθεις μαζι μου αφεντικο

Ε- τι;τι ειπες;

Α- να ερθεις μαζι μου αφεντικο.να φυγουμε .να παμε μακρια.μακρια απο αυτο το τοπο που μας θαβει ολο και πιο βαθια.

να παμε αλλου.καπου που να μπορουμε να αναπνεουμε χωρις να νιωθουμε οτι κι αυτο το χρωσταμε.καπου που θα μας δουν , θα μας κοιταξουν και θα μας ΔΟΥΝ.να ανασανουμε αφεντικο...

Ε-...

Α- θα σε νοιαζομαι αφεντικο.οπως σε νοιαζομαι και τωρα.και θα με νοιαζεσαι κι εσυ , το ξερω.θα βρουμε δουλεια , θα βρουμε στεγη.θα βρουμε οτι θελουμε αφεντικο.εδω δεν υπαρχει τιποτα πια.τιποτα να μας κραταει και τα παντα να μας διωχνει.

Ε - ...

Α- παμε καπου που να εχει ηλιο αφεντικο.ηλιο και φοινικες.που να εχει κοσμο που θα μας λεει καλημερα και θα το εννοουν.που θα λεμε καλημερα και θα το νιωθουμε.αφεντικο...παμε να φυγουμε αφεντικο...δεν εχει τιποτα εδω.εκει θα εχει ο ενας τον αλλον , οπως κι εδω.μονο που εκει θα ειμαστε ελευθεροι.ελευθεροι αφεντικο! ελευθεροι να μιλαμε , να γελαμε , να περπαταμε , να ΑΝΑΠΝΕΟΥΜΕ ΕΛΕΥΘΕΡΑ!

Ε- ...

Α- και θα βρουμε κι αλλους εκει αφεντικο.κι αλλους που θα μας νοιαστουν και θα τους νοιαστουμε.κι αλλους που θα ειναι σαν κι εμας.ξενους σε φιλοξενη χωρα.ξενους που τους εδιωξε η χωρα τους, που τους επνιγε με τα λαθη της.

Ε- ...

Α- αφεντικο...μη φοβασαι αφεντικο.θα ειμαι εγω διπλα σου.δεν θα αφησω να σου συμβει τιποτα κακο.ουτε εσυ θα αφησεις να παθω κατι , το ξερω.παμε αφεντικο.παμε να φυγουμε.ολα θα ειναι καλυτερα.οχι ευκολα , οχι , οχι ευκολα.αλλα εκει θα αξιζει τη δυσκολια ο τοπος.εκει θα κουραζεσαι και ο κοπος σου θα ανταμειβεται.εκει θα δουλευεις και θα λαμβανεις .εκει θα ειναι δικαια .

Ε- ...και που ειναι αυτος ο τοπος ρε;...

Α- οπουδηποτε αλλου απο εδω αφεντικο.μακρια , πολυ μακρια.παμε Αμερικη αφεντικο.παμε Αυστραλια.παμε οπου θες.αρκει να παμε , να φυγουμε.να φυγουμε...

Ε- ...

Α- αφεντικο;

Ε- ...

Α- αφεντικο ;μ'ακους αφεντικο;με ακουσες ;πες μου οτι το θες αφεντικο.ξερω οτι το ηθελες , εσυ μου το ειπες πριν λιγο.ποτε δεν ειναι αργα αφεντικο.αργα θα ειναι αν μεινουμε κι αλλο εδω.αργα για τα ονειρα μας,τα ονειρα για τη ζωη μας.τα ονειρα να ειμαστε ελευθεροι να αγαπησουμε και να αγαπηθουμε χωρις να το χρωσταμε ΚΑΙ αυτο.να ζησουμε αφεντικο.να χορτασουμε τη ζωη.θα δεις αφεντικο , θα ειναι καλυτερα τα πραγματα .σωστα.δυσκολα , αλλα σωστα.εδω ειναι μονο δυσκολα αφεντικο.και λαθος, ολα λαθος.το παρελθον , το παρον , το μελλον - λαθος.ποσα λαθη να αντεξουμε ακομα αφεντικο;δεν αντεχω αφεντικο.ουτε εσυ αντεχεις , το βλεπω.παμε να φυγουμε .μαζι .μαζι θα ειμαστε και ολα θα ειναι καλυτερα , θα δεις.

Ε-...δεν ειναι τοσο ευκολο ρε...

Α- οχι αφεντικο δεν ειναι.αλλα γινεται , μπορει να γινει.τι θα κανεις εδω αφεντικο;θα μαραζωνεις , αυτο θα κανεις .θα μαραζωσουν και τα ονειρα σου ακομα.πουλα τα .πουλα τα ολα αφεντικο! οτι εχεις και δεν εχεις .αλλιως θα στα φαει κι αυτα τα λιγα η πατριδα.πουλα τα και παμε να φυγουμε! ΝΑ ΦΥΓΟΥΜΕ !

Ε- να φυγουμε..

Α- ΝΑ ΦΥΓΟΥΜΕ !

Ε- να φυγουμε ! να φυγουμε ! ΝΑ ΦΥΓΟΥΜΕ ΡΕ , ΝΑ ΦΥΓΟΥΜΕ !

Α- ΝΑΙ ΑΦΕΝΤΙΚΟ !ΝΑ ΦΥΓΟΥΜΕ ! ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ!

Ε- ΝΑ ΦΥΓΟΥΜΕ! θα φυγουμε...θα φυγουμε!ΘΑ ΦΥΓΟΥΜΕ ΡΕ !

Α- ΝΑΙ ΑΦΕΝΤΙΚΟ! ΤΩΡΑ , ΣΗΜΕΡΑ , ΧΘΕΣ ! ΦΕΥΓΟΥΜΕ !

Ε- ΟΛΑ ΠΙΣΩ ΡΕ!ΟΛΑ ΠΙΣΩ ΘΑ ΤΑ ΑΦΗΣΟΥΜΕ! ΚΑΙ ΠΟΝΟΥΣ ΚΑΙ ΔΑΚΡΥΑ ΚΑΙ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ ΚΑΙ ΑΠΟΓΝΩΣΗ! ΟΛΑ ΠΙΣΩ !

Α- ΟΛΑ ΑΦΕΝΤΙΚΟ , ΟΛΑ!

Ε- μη καθεσαι ρε ετσι! τελειωνε τη δουλεια , τελειωνε! εχουμε ταξιδι μπροστα μας ! τελειωνε εδω και παμε , εχουμε προετοιμασιες να κανουμε ! σχεδια ! ονειρα ! πραγματικοτητα ρε ! πραγματικοτητα !

Α- ναι αφεντικο...

Ε- αντε , κουνησου! και ...που'σαι;

Α- ναι αφεντικο;

Ε - εισαι μαζι μου , ε;

Α- ναι αφεντικο...

Ε- και εγω μαζι σου ρε, ετσι;

Α- ναι αφεντικο...

Ε - αυτο φτανει ρε ...φτανει και περισσευει ...για αρχη , μεση και τελος ...

Α- ναι αφεντικο...

Ε- ...εχουμε ταξιδι , μην αργεις ρε !

Α- ναι αφεντικο...

 

Γκουγκλε πλας

Κατι εχω κανει και ειμαι στο google + χωρις να θυμαμαι να το εχω κανει.
Τεσπα , δεν βλαπτει , ρυτιδες δεν κανει, αμα θεμε το αγνοουμε κιολας.
Ειδα στο mail μου προσκληση απο χρηστη για να μπω στο κυκλο του.
Για την ακριβεια αυτος ηθελε να μπει στο δικο μου .
Τουλαχιστον ετσι καταλαβα απο τη φωτογραφια του.
Γυμνος.
Απο το λαιμο και κατω .
Με το πουλι στο χερι.
Το οποιο " κοιταζε " το φακο.
Μια απειλη την ενιωσα , δε θα πω ψεμματα.
Σταθηκα λιγο στο τοιχο - τοιχο τοιχο , που λενε.
Μετα το πρωτο σοκ , ειπα να το ξαναδω το θεμα.
Το ομολογω , κακο δεν ηταν.
Τωρα, γιατι χρειαζεται να το διαφημιζει και να το προωθει ετσι , δεν ξερω.
Υποθετω γιατι το επανω κεφαλι δεν θα παιρνει και πολλες αποφασεις.
Ουτε καν πολλες στροφες .
Αρνηθηκα τη προσκληση.
Δεν ειμαι εγω για cyber sex.
Εγω ειμαι της παλιας σχολης - σαρκα να αγγιζεις , οχι να φανταζεσαι.
Λυπηρο δεν ειναι;
Που φτασαμε...
Για να πηδηξεις να πρεπει να αναρτησεις το πουλι σου στο ιντερνετ.
Και αν "πηδηξεις "τελικα , το πιο πιθανο ειναι να αγαπησεις λιγο περισσοτερο το χερι σου.
Δεν ειμαι εγω ωμη , η πραγματικοτητα ειναι.
Δεν ειναι ολα ροζ συννεφακια και μονοκεροι να πετουν στον ουρανο.
Η ανθρωπινη επαφη ειναι δυσκολη , πολυ δυσκολη.
Και οι καιροι απαιτουν δραστικα μετρα .
Οπως το να εκθεσεις τα γεννητικα σου οργανα στο διαδικτυο μπας και βρεις γκομενα/γκομενο.
Δεν ξερω - ειλικρινα δεν ξερω.
Οι εποχες δεν χαλανε , οι ανθρωποι αλλαζουν.
Αργα , σταδιακα , αλλα σταθερα .
Κλεινομαστε στο καβουκι μας και μετα παραπονιομαστε για την ελλειψη επαφης.
Για την ελλειψη συντροφικοτητας.
Πως καταντησαμε ετσι;
Δε το κρινω το παλικαρι - αυτο του 'ρθε , αυτο εκανε.
Εμενα μου λειπει το παιχνιδι.
Μου λειπει το φλερταρισμα.
Η γλυκια αναμονη που τα κανει ολα πιο εντονα , πιο αληθινα.
Αθεραπευτα ρομαντικη σε αθεραπευτα κυνικη πραγματικοτητα .
Το θετικο ειναι οτι δεν ειμαι μονη.
Ενα πουλμαν το γεμιζουμε αν μαζευτουμε.
Κι αν οι υποψιες μου επιβεβαιωθουν , και γηπεδο γεμιζουμε.
To know us better .
Απο κοντα ρε παιδια , απο κοντα.
Να βλεπεις τον αλλον απεναντι σου σε ολες τις διαστασεις.
Να του μιλας και να σε ακουει.
Να τον αγγιζεις , οχι να τον "σκουντας ".
Καλα ειναι κι εδω , δε λεω .
Αλλα δεν μπορεις να αντικαταστησεις το δερμα του αλλου.
Αυτα που θα σου πει χωρις να τα σκεφτει , οπως στο γραπτο λογο.
Αυτα που θα κανει , σε πραγματικο χρονο.
Οχι δανεικο . Ηλεκτρονικο.
Για αυτο , παλικαρι μου , παρε το πουλακι σου (!) και βγες εξω στο κοσμο.
Ντυμενος , κατα προτιμηση.
Μιλησε με κοσμο.
Εστω κι αν αυτο που εχεις να πεις ειναι : σπιτι σου 'η σπιτι μου;
Μιλα ομως .
Μη γραφεις , μη πληκτρολογεις.
Κοιτα τον αλλο στα ματια και πες του :"παμε να πηδηχτουμε "
Ζητα αυτο που θες .
Κατι θα κατσει , κατι οχι .
Αλλα ζητα το.
Εξω , στο κοσμο.
Στους ανθρωπους.

I'm just saying...

Υ.Γ. Στο google οταν βαζεις αναζητηση τη λεξη touch σε εικονες - τουλαχιστον - βγαζει οθονες κινητων τηλεφωνων touch screen ...No other comments are necessary...

 
 
 
 
 

Η οδυσσεια μιας αφηρημενης

Ηταν ενα βροχερο απογευμα του Σεπτεμβρη...

(Λαθος αρχη.Παμε παλι.)

Ηταν ενα καυτο μεσημερι του Σεπτεμβρη.

Σημερα δηλαδη.Εχω πιει το δευτερο καφε μου , εχω πλυθει -ντυθει-στολιστει και ειμαι αποφασισμενη να κανω αυτο που ανεβαλα για μερες : να κατεβω στην Αθηνα , στο κεντρο και να παρω τα αποτελεσματα της μαγνητικης τομογραφιας που εκανα προσφατα [ βλεπε βλαβη στη μεση ].Βαζω την αντιηλιακη κρεμα προσωπου [ φουντωνω στις φακιδες με τον ηλιο ], βαζω γυαλι ηλιου, παιρνω τσαντα -κλειδια και βγαινω απο το σπιτι.

Απο εκει και επειτα τα πραγματα αρχισαν να ειναι απο ανησυχητικα ως τρομοκρατικα :

- το ραδιοφωνο επαιζε μονο τα αγαπημενα μου τραγουδια

- λεωφορειο , τρολευ και ταξι δεν συναντησα , ΠΟΥΘΕΝΑ  σε ολη τη διαδρομη

- ολα τα φαναρια ηταν πρασινα

- κανεις δε περασε με κοκκινο [ ητοι κανεις δεν προσπαθησε να με σκοτωσει σημερα ]

- περασα απο το Μπουρναζι χωρις να "πεσω" ουτε σε ενα αυτοκινητο , σε ΟΛΗ τη πλατεια

-εφτασα στον Αγιο Αντωνιο και χωρις να κανω ουτε ΕΝΑ γυρο , παρκαρα εξω ακριβως απο το σταθμο [ νομιμα ]

Σε αυτο το σημειο με ελουζε ηδη κρυος ιδρωτας.Ηξερα οτι κατι με περιμενει στη γωνια αλλα δεν μπορουσα να σκεφτω τι.

Αρχιζα να κοιταζω δεξια - αριστερα οπως τα θηραματα κοιταζουν για εχθρους.Συνειδητοποιω οτι σκεφτομαι και φερομαι ελαφρως παρανοικα , βγαζω ενα γελακι τυπου "αντε μωρε , ολα καλα !" και μπαινω στο βαγονι του μετρο.

Μονη μου .Μεσα σε ενα ολοκληρο βαγονι. Μονη μου.Μεχρι να φτασει το  τρενο στην Ομονοια η παρανοια ειχε χτυπησει κοκκινο.Ευτυχως μπηκε κοσμος στο βαγονι και ηρεμησα.

Ηρεμη και βλεποντας και παλι το κοσμο φυσιολογικο [ ως ενα παντα σημειο ] , κατεβαινω στο Μεγαρο Μουσικης και κατευθυνομαι προς το διαγνωστικο κεντρο Ιατροπολις, 20 μετρα απο την εισοδο του μετρο.Λιγο πριν φτασω στην εισοδο του κτιριου , νιωθω οτι κατι εχω ξεχασει - αλλα τι;

Μπαινω στο κτιριο , πηγαινω στην υποδοχη και η γλυκυτατη υπαλληλος με ρωταει τι θα ηθελα.Και μου ερχεται η αναλαμπη.

Θα ηθελα το παραπεμπτικο απο το ασφαλιστικο μου ταμειο που ειναι ξεχασμενο στο κομοδινο διπλα στο κρεβατι μου...

"Οχι κυρια μου , χωρις παραπεμπτικο για να παραλαβετε τη τομογραφια θα πρεπει να πληρωσετε ολοκληρο το ποσο και οχι μονο τη συμμετοχη σας , δηλαδη 247 ευρω .Αλλιως δεν μπορουμε να σας εξυπηρετησουμε.Οτι κανετε ομως ενημερωστε μας , οσο πιο συντομα γινεται.Α και κατι τελευταιο , το παραπεμπτικο που θα μας φερετε πρεπει να εχει ημερομηνια 9/9/11 , την ημερα που κανατε τη τομογραφια .Γεια σας "

^%^&%^$#@:#$%&%^&*&*()(_))_()*)&%@#$!@#%&()()%^#@@#$^%^&%^$^&@#!!!!!!!!!!!..........

Ευτυχως ο Εδοεαπ ειναι διπλα οποτε πηγαινω με την ουρα στα σκελια να ζητησω επανεκδοση του παραπεμπτικου.

Διοτι το σεναριο , γυριζω πισω σπιτι , παιρνω το ρημαδι το παραπεμπτικο και ξανα-μανα-κατεβαινω Αθηνα , απλα δεν επαιζε.

"΄Γεια σας , εχω χασει ενα παραπεμπτικο...Για μαγνητικη τομογραφια ...Κυδωνακη , Αντωνια...Απο τη κυρια Παπαγγελη...Ειναι μερες τωρα...Ξερω οτι ειναι σε αλλο κτιριο αν και δεν καταλαβαινω γιατι μονο οι ορθοπεδικοι μεταφερθηκαν στο παλιο κτιριο - τιμωρημενοι ειναι; - αλλα σκεφτηκα μηπως μπορειτε να επανεκδοσετε το χαρτι απο εδω...Τον αρχιατρο , μαλιστα....Θα τον περιμενω.... '

Ο αρχιατρος χαβαλεδιαζει -ισως και να χαλβαδιαζει - στον 2ο στο μικροβιολογικο και περιμενω κανα τεταρτο.Ερχεται .

"Γεια σας.Μηπως μπορειτε να κ.λ.π.,κ.λ.π.... Για τη μεση μου...Απο τη κυρια Παπαγγελη...Το γνωριζω οτι ειστε καρδιολογος αλλα σας το ζηταω με την ιδιοτητα του αρχιατρου...Οχι...Και πρεπει να παω στο παλιο κτιριο...Ειναι εκει η γιατρος τουλαχιστον;...Ως τις 7, μαλιστα...Γεια σας ..." 

&^&&^$%^#@#$@#$%@$%&*%*&^(*)*()()_*)(&(*&*&^%^$##$%@#^#$&^%^&*^(&&*(!!!!!!!!..........

Φτανω στο παλιο κτιριο , με τα ρουχα κολλημενα πανω μου απο τον ιδρωτα και την αντιηλιακη κρεμα εξατμισμενη απο το δερμα μου.Μετα απο ενα μικρο αμελητεο καυγαδακι με τη πορτα μπαινω στο κτιριο.

"Γεια σας .Θα ηθελα να δω τη κυρια Παπαγγελη...Οχι δεν εχω ραντεβου...Ναι , το ξερω οτι χρειαζεται ραντεβου , αλλα χρειαζομαι μονο ενα παραπεμπτικο που ηδη μου ειχε γραψει προ ημερων...Μαλιστα , θα περιμενω..."

Εντος 10 λεπτων , βρισκομαι στο ιατρειο να εκλιπαρω τη κυρια Παπαγγελη με λογια και με βλεμμα να μου δωσει το γαμημενο το παραπεμπτικο για να παρω τη ρημαδα τη τομογραφια και να παω σπιτι μου και να καψω το πρωτο παραπεμπτικο.Και μετα να πιω ενα καφε.Και να κανω 3-4 τσιγαρα.Και να κλαφτω σε οποιον δω πρωτα μπροστα μου.

"Για αυτο μου ειστε στενοχωρημενη;Για ενα απλο παραπεμπτικο;Το βγαζω τωρα και ολα ενταξει!......Χμμμμ...Περιεργο....Γιατι με πεταει εξω το συστημα;...Για μισο λεπτο...[παιρνει τηλεφωνο το κεντρικο κτιριο ]...Ελα καλη μου , τι κανεις;Ε, εδω , καλα , οσο καλα μπορει να ειναι κανεις δηλαδη αυτο το καιρο...Ναι καλε , θα ερθω , αφου στο εχω υποσχεθει...Να σου πω καλη μου , προσπαθω να κανω μια επανεκτυπωση ενος παραπεμπτικου αλλα δεν μπορω , με πεταει το συστημα εξω - μηπως μπορειτε να το εκτυπωσετε εσεις ;....Τι;...Αχα....Μαλιστα ...Οκ, ευχαριστω καλη μου , τα λεμε αργοτερα ...Ναι , κυρια Κυδωνακη μου ...Προβλημα...Εχει καταργηθει η επανεκτυπωση και πρεπει να ακυρωσω το προηγουμενο παραπεμπτικο και να σας γραψω νεο ....Κυρια Κυδωνακη ;..."

Ντουπ, ντουπ, ντουπ ...Το κεφαλι στο γραφειο της κυριας Παπαγγελη.

Μετα απο αλλα 10 λεπτα και ενα ντεπον για το πονοκεφαλο , φευγω με νεο παραπεμπτικο που εχει υποσημειωση οτι ειναι προς αντικατασταση του πρηγουμενου και εχω καταφερει να μην ακυρωσω το πρπηγουμενο , ουτως ωστε σε στραβη να ξανα-μανα- κατεβω Αθηνα με το πρωτο [ που θα εχω φροντισει να μη το καψω εν τελει].

Βγαινω ξανα στον ηλιο ο οποιοςς - φυσικα - με τυφλωνει γιατι τον εχω φατσα - καρτα μπροστα μου και με νεες πλεον φακιδες - παναδες κατεθυνομαι στο Ιατροπολις.Κορακιασμενη απο διψα και διπλα εκνευρισμενη γιατι " γμτ, δεν πηρα μαζι μου το καπνο μου;;;; " μπαινω στο διαγνωστικο κεντρο.

Χμμμ.Νεο αιμαι.Σχολασε η πρωινη βαρδια , φαινεται.

"Γεια σας.Ηρθα να παραλαβω μια μαγνητικη τομογραφια...Ναι την εχω ηδη κανει...Κυδωνακη, Αντωνια...Οχι δεν πληρωσει , ειχα ενα προβλημα με το κ.λ.π., κ.λ.π.κ.λ.π....Ναι , εδω το εχω...[ γκλουπ,γκλουπ,γκλουπ...]..."

" Μαλιστα .Η συμμετοχη σας ειναι 47,32 ευρω...Ευχαριστω....Τα ρεστα σας...Μισο λεπτο, α, νατη , οριστε και η τομογραφια σας , ευχαριστουμε πολυ...Θελετε κατι;...Οχι ολα ειναι μια χαρα...Οχι , δεν εχει σημασια τι ημερομηνια εχει το παραπεμπτικο - ποιος σας το ειπε αυτο;...Αχα...Οχι κυρια μου , ολα ειναι μια χαρα , δεν υπαρχει κανενα προβλημα .Περαστικα σας και ελπιζω ολα καλα με την υγεια σας ..."

Το πασο και η τζαμαρια με εμποδισαν να τον φιλησω με παθος.Το καταλαβε μαλλον απο το βλεμμα μου  γιατι κοκκινησε  ευθυς αμεσως.Του στελνω ενα φιλι και φευγω αναλαφρη πλεον απο το διαγνωστικο κεντρο.

Στο βαγονι επικρατει κατασταση σαρδελας σε κονσερβα.Προσωπικος χωρος , ουδεις.Στο ορθιο φυσικα ολη η διαδρομη.Στον Αγιο Αντωνιο ταριφας φευγει απο τη πιατσα και παραλιγο να με πατησει - με βριζει φυσικα φευγοντας.

Ολα τα λεωφορεια της περιοχης καθως και καμμια 50αρια μηχανοβιοι που ξερουν να οδηγουν μονο με 8αρια ειναι μαζι μου στο δρομο για το σπιτι.Μια γυναικα οδηγος μαθαινει πως οδηγουν με την οπισθεν πανω στη κεντρικη λεωφορο.

Ολα τα φαναρια ειναι κοκκινα.Δυο ιχ που περνανε με κοκκινο με μουτζωνουν που περασα με πρασινο.Σταματαω για να παρω καφε και χρυσοπληρωνω ενα νεροπλυμα - σε μικρη συσκευασια.

Φθανω στο σπιτι.Παρκαρω.Μπαινω στο διαμερισμα , αφηνω γυαλια - κλειδια-τσαντα και λεμε τωρα -καφε και παω στο κομοδινο.

Τα ομορφα παραπεμπτικα ομορφα καιγονται.

Ολα ειναι πλεον φυσιολογικα.Τιποτα το περιεργο.Επηλθε η ισοροπια στο συμπαν μου.Και αφου πεταξα το νεροπλυμα καφε , εφτιαξα καφε στο σπιτι , αναβω τισγαρο και διαβαζω αποτελεσματα της μαγνητικης .

Χμμμ...Οκ, απο οτι καταλαβαινω , αναπηρικη συνταξη δε βλεπω στο αμεσο μελλον μου.Καποιοι δισκοι χαλασμενοι , καποιες κηλες αναμεσα τους ...Καμμια αλλη αλλοιωση /κακκωση και ΕΥΤΥΧΩΣ ολα τα νευρα ανεπαφα απο ζημια.

Συμπερασματα :

- πολυ καλη τυχη ανταμειβεται με πολυ κακη τυχη , προς εξισορροπηση των πραγματων και της φυσης

- τα εγγραφα πρεπει να συρραπτονται στη τσαντα και να αφαιρουνται με χειρουργικα εργαλεια

- οταν βαζεις λιγη αντιηλιακη κρεμα για λιγη ωρα κατω απο τον καυτο ηλιο , η λιγη ωρα θα γινει πολυ και η κρεμα     παρελθον [ οι φακιδες θα κυριαρχησουν και παλι το δερμα ]

- οταν εχεις ρεπο, ενα μονο ρεπο ,οχι μονο δεν ξεκουραζεσαι , αλλα προετοιμασου για στραβες ...αρκετες...

Θα ζησω λοιπον , χωρις επεμβασεις και τραγωδιες αλλα με μονιμη προσοχη και φροντιδα των κουρασμενων και ταλαιπωρημενων μου οστων.Φυσικα , τη τελευταια λεξη την εχει ο γιατρος , αλλα το μελλον διαγραφεται "φυσιολογικο "

Οσο φυσιολογικο μπορει να ειναι οταν εχεις μνημη χρυσοψαρου..

Ομ , ομ...

Ταση φυγης...

Οπου και να παω , πανω σου πεφτω.
Τι κακο κι αυτο;Ποσο αηδιαστικα μικρος ειναι ο κοσμος...
Και να πεις οτι συχναζουμε στα ιδια μερη; Καμμια σχεση.
Και τα σπιτια μας - εγω στη μια ακρη της πολης , εσυ στην αλλη.
Και συνεχιζουμε να πεφτουμε ο ενας πανω στον αλλον , αδιακοπα.
Τι;Δεν πιστευω σε μοιρες και κισμετ.Τις μοιρες μας τις διαμορφωνουμε εμεις.
Με την ευγενικη χορηγια των ανθρωπων που κυβερνουν τις ζωες μας .
Και των αλλων , αυτων που κυβερνουν τις καρδιες μας.

Μα, με βλεπεις που παω απο αυτη τη μερια , γιατι δεν αλλαζεις δρομο;
Παντα ετσι ησουν , αντιδραστικος ! Αντιδραση στην αντιδραση.
Ασπρο ελεγα εγω , μαυρο εσυ.Μεσα εγω , εξω εσυ.Πουθενα δεν σε επιανα.
Μεχρι που...
Δεν θελω αλλο , ασε με ! Κουβεντα δεν θελω , μ'ακους;Αχνα!
Φτανουν αυτα που ειπες.Φτανουν αυτα που εκανες.Φτανουν...
Φευγω , αυτο κανω . Σου γυριζω τη πλατη και φευγω !
Οσες φορες κι αν πεσω πανω σου , παντα θα φευγω .
Οτι και να μου πεις , οτι και να κανεις , αυτο δεν αλλαζει.
Αρκουν οι αλλαγες που εφερες εσυ.Φτανουν και περισσευουν για μια ζωη.
Τι με κοιτας; Η ιδια ειμαι , οπως με αφησες . Ναι , αυτο που ακους , οπως με αφησες .
Οχι , δεν σε αφησα εγω . Εσυ..Εσυ φταις για ολα!Εσυ και το καταραμενο το εγω σου!
"Εγω θα το κανω !Εγω θα το ζησω ! Εγω θα πατησω πανω σου , θα σε κανω σκονη ! "
Φτανει με το εγω σου , φτανει πια!
Τωρα με νοιαζει το δικο μου εγω .Αυτο που εμεινε πισω να μαζεψει τα κομματια.
Αυτο που εκλαιγε μερα νυχτα , ακομα κι οταν δεν ειχε αλλα δακρυα .
Δεν υπαρχεις πια .Σε σκοτωσα , δεν υπαρχεις !
Δικαιο δεν το βρισκεις ;Μιας και με σκοτωσες πρωτα εσυ...
Φυγε.Δεν υπαρχει τιποτα πια εδω για εσενα.
Θελω να κλεισω τα ματια μου κι οταν τα ανοιξω να μην εισαι εδω.
Να μη σε βλεπω .Να μη σε ακουω .Να μη σε νιωθω.
Δεν νιωθω τιποτα εξαλλου, τοσο καιρο πια.Συνηθισα.
Και ερχεσαι εσυ , οποτε θες για να με ταραξεις ;
Να φυγεις , σου λεω ! Δεν σε θελω εδω !Μου κανεις κακο, δεν το καταλαβαινεις;
Φυγε.Σε παρακαλω , φυγε.Δεν αντεχω αλλο.
Πρεπει να φυγεις εσυ.
Εγω;Εγω δεν μπορω να φυγω.Νομιζεις δεν προσπαθησα;
Χιλιες και αλλες τοσες φορες .Μερες και νυχτες.Ματαια.
Καθε φορα που νομιζα οτι τα καταφερνα , ερχοσουν παλι μπροστα μου.
Για αυτο σου λεω , φυγε.Φυγε εσυ.Εσυ που μπορεις .
Εγω πως να ξεφυγω απο το μυαλο μου; Ενω εσυ...Εσυ εισαι μονο μια σκεψη...

CONFLICTED EMOTIONS

Οψεις.

Μονο στα νομισματα,δυο .Στους ανθρωπους αμετρητες.Τιποτα δεν ειναι μονοδιαστατο εκτος αν το θες εσυ.Τους ζηλευω εκεινους που ζουν σε κοσμο ασπρομαυρο.Κατα βουληση, ναι ή οχι - απλα .Κολλημενη στο ενδιαμεσο γκρι με τους ανεμους να με πανε ποτε στο εκτυφλωτικο ασπρο και ποτε στο μαυρο της αβυσσου.Ατερμονο εκκρεμες ,θεωρητικα αυτοφωτο , επι της ουσιας ερμαιο των συναισθηματων και των καταστασεων.Προσγειωση - παντα - ανωμαλη.

Αισθησεις.

Νιωθω ο,τι μου επιτρεπω να νιωθω.Τοσα αρωματα και εγω με εμμονη στο ενα,το απροσιτο, το αδιαφορο προς εμενα.Να μας αρκουσε αυτο που μας προσφερεται, θα ηταν ...αναποφευκτα βαρετο.Θελω κι αλλο.Κι αλλα.Θελω αυτα που δεν μου δινεις.Τοσα συναισθηματα και με κατακλυζει η θλιψη.Εχει φυγει απο τα χερια μου - μηπως ηταν και ποτε εκει;Νιωθεις ο,τι θες.Αδικη μοιρασια.Επιλογες ολες στα ποδια σου και εγω καμμια.Δεν ειχα,δεν εχω - θα εχω;Αχρωμα και αδιαφορα.Δε νιωθω τιποτα δικο μου.

Σκεψεις.

Χαοτικες.Κουβαρι διχως ορατη ακρη.Ποσα δαση εχω χασει εστιαζοντας σε σαπια δεντρα;Πως μπορεις να μαχεσαι τον εαυτο σου και παντα να χανεις;Δε μπορει , θα ειναι κι αλλοι σε αυτη τη μοιρα.Μοιρα ή επιλογη;Λεπτη κοκκινη γραμμη.Τι να τη κανω τη δημοκρατια ;Δεν συμπαχω, πασχω.Αραγε ανηκω σε μεγαλο ποσοστο;Τραμπαλα.Μικρη μου αρεσε να να χτυπαω δυνατα στο εδαφος και να περιμενω με λαχταρα να με σηκωσει ψηλα ο αλλος.Το αγαπημενο μου παιχνιδι.Εξηγει πολλα.Ακραιος τυπος.Οι ακραιοι τυποι , ακουσια αποκλεισμενοι απο τη ζεστασια - τη σιγουρια της μεσης ,ειναι πιονια στο παιχνιδι του ανικανοποιητου.Ειμαι πιονι.Ποτε ασπρο , ποτε μαυρο.Σε σκακιερα ξενη , νικη και ηττα αδιαφορη.Ποτε θα ερθει η σειρα μου;Μια κινηση -  μπρος ,ποτε πισω .Κουβαρι.

Επιλογες.

Επιλεγω...Επιλεγω;Με επιλεγουν.Και εγω αφηνομαι και βασιζομαι στη καλοσυνη των ξενων.Επιλεγω να βαζω το ενα ποδι μπροστα απο το αλλο και να προχωρω, κοιτωντας ποτε πανω, ποτε κατω.Και εδω η ιδια φορμουλα [ ο ανθρωπος αλλαζει τα παντα εκτος απο συνηθειες - δοθησης της ευκαιριας και των συγκυριων ].Επιλεγω να μη με επιλεγεις.Μου αρεσει ο πονος;ανθιζω μεσα απο τη στερηση;Θα ηταν κι αυτο μια εξηγηση.Επιλεγεις.Παντα εσυ επιλεγεις.Και παντα ελπιζω να επιλεξεις εμενα.Φευγεις , προχωρας και εγω κολλημενη στη τραμπαλα.Να ψαχνω το ζενιθ και το ναδιρ μου.Αστειο , το ναδηρ το βρισκεις πιο συχνα , πιο ευκολα.

ΑΡΚΕΤΑ!

Δε βλεπεις μονοδιαστατα , εστω κι αν οι γυρω σου ειναι - ή θα επρεπε να ειναι με μια και μονο πλευρα.

Δεν αισθανεσαι τιποτα και αισθανεσαι τα παντα , σαν τυφωνας που ερχεται και παρασυρει τα παντα στο διαβα του.

Δεν σκεφτεσαι εσενα αλλα τη θεση σου στη ζωη των αλλων.Ολα μαζι , μονομιας.

Επιλεγεις...Τα παντα και το τιποτα.Με εναλλαγες προχωρημενης κυκλοθυμιας.

Να μη κλαιγεσαι και να μη βογγας.Το ποτηρι εσπασε ,so fucking what?!

Να συνεχιζεις ακομα κι οταν δεν βρισκεις ουτε ενα λογο της προκοπης.

Να κανεις τα σοβαρα αστεια και τα αστεια πιο αστεια - τιποτα δεν αξιζει να θεωρειται σοβαρο.

Να ρουφας την καλοσυνη των ξενων και των οικειων, ανεκτιμητη αξια.

Να περιμενεις στωικα και αν βαρεθεις να το κοψεις μονη σου το ατιμο το μηλο.

Να σε θελω ειδικα οταν δεν σε εχω.Κι αυτο να ζει παραλληλα με εμενα , κανενα σημειο τομης.

Να αποδεχεσαι ο,τι δεν μπορεις να αλλαξεις.Χωρις ταμπελες , χωρις φανφαρες.

Να εισαι εδω.

ΓΙΑΤΡΕΙΑ

  Λενε οτι το να μιλας , να εκφραζεις με λογια αυτο που νιωθεις σε βοηθαει να το αναγνωρισεις   , να το καταταξεις , να το επεξεργαστεις και εν τελει να το αποδεχθεις ή να το ξορκισεις...
Λενε οτι η ψυχαναλυση , η αναλυση των σκεψεων και των συναισθηματων σου σε βοηθαει να τα βρεις με τον εαυτο σου , να μαθεις τον εαυτο σου με αποτελεσμα να γινεις καλυτερος ανθρωπος για εσενα και για τους γυρω σου...Αυτο που δεν λενε ειναι πως αντεχεις οταν ανοιξουν οι ασκοι του Αιολου...

  Τι κανεις οταν αυτο , αυτα που ανακαλυπτεις για τον εαυτο σου , δεν σου αρεσουν;Αλλαζεις;Μπορεις να αλλαξεις , σε οποια ηλικια κι αν βρισκεσαι;Μπορεις να ζησεις με την αληθεια;Αυτος που εισαι δεν επηρεαζει μονο εσενα , αλλα και τους γυρω σου.Αυτους που σε νοιαζονται , θελουν το καλο σου .Αυτους που σε αγαπουν.Σε αγαπουν για αυτο που εισαι ;Ή για αυτο που νομιζουν οτι εισαι;Κι αν ανακαλυψουν καποτε κι εκεινοι τον πραγματικο σου εαυτο;Θα σε αποδεχθουν;Θα συνεχισουν να σε αγαπουν;

  Δεν ειναι καθολου ευκολο να κοιταζεις καταματα τον καθρεπτη της ψυχης σου.Κανεις δεν ειναι τελειος θα μου πειτε.Ολοι εχουν τα ελαττωματα και τα προτερηματα τους .Αποδεκτο.Μονο που τα ελαττωματα τα δικα σου , ουσιαστικα ,δεν σε ενοχλουν .Μεχρι τη στιγμη που σε φερνουν αντιμετωπο με αυτα .Αντιμετωπο με την αληθεια.Δεν σε παρηγορουν πλεον τα θετικα σου , οποια κι αν ειναι αυτα .Νιωθεις να πνιγεσαι , να ασφυκτυεις απο την σκληρη γυμνη αληθεια,Απο τον ιδιο σου τον εαυτο.

  Ποσο κοσμο εχεις πληγωσει αθελα σου;Μπορεις να ζησεις με την ευθυνη των πραξεων σου ;Μπορεις να ζησεις με εσενα;Μεγαλο βαρος η αληθεια .Η πραγματικοτητα , οχι αυτη που νομιζες οτι ζουσες , αλλα την αλλη , την αληθινη , την υπαρκτη.

 Καθαρση, το λενε οι ψυχολογοι.Αναρωτιεμαι αν αυτη τη καθαρση την εχουν βιωσει πρωτα οι ιδιοι.Αν ναι , θα ηταν καλο να μας πουν ποιο ειναι το μυστικο του να βιωσεις τη καθαρση και να επιβιωσεις απο αυτη.

  Ισως το μυστικο να ειναι το να γινεις πιο σκληρος , πιο ...αναισθητος , αν μου επιτραπει αυτη η λεξη ελλειψει αλλης , πιο ταιριαστης και πιο politically correct που λενε και οι Αμερικανοι .Να αναπτυξεις μια ασπιδα προστασιας που μεχρι πριν πιστευες οτι χρησιμευε για τους αλλους προς εσενα .Οτι σε προστατευει απο τους αλλους , μπορει να σε προστατεψει απο τον εαυτο σου;Παναθεμα κι αν ξερω.

  Αυτο που ξερω ειναι οτι ...οτι...Αυτο που ξερω ειναι οτι πρεπει να σφιξεις τα δοντια , να σηκωσεις ψηλα το κεφαλι και να κοιταξεις τον καθρεπτη .Αυτος που θα σε κοιταξει μπορει να σε τρομαξει, αλλα πρεπει να αντισταθεις .Make love not war, λενε, ελεγαν .Δεν μπορεις να ανοιξεις μετωπο με τον εαυτο σου - δεν υπαρχει νικη στο τελος να σε περιμενει.Αυτο που μπορεις να κανεις ειναι να αποδεχθεις το παρελθον σου και οχι να αλλαξεις το παρον και το μελλον σου - αυτο δεν γινεται , δεν μπορει να γινει.Αυτο που μπορει να γινει , ειναι να προσθησεις να μην επαναλαβεις τα λαθη του παρελθοντος .Διαολε , τοσα λαθη υπαρχουν , πρεπει να κανεις τα ιδια ;

  Δεν υπαρχει ευκολη λυση , ενιοτε δεν υπαρχει ΚΑΝ λυση .Προχωραμε πιστευοντας οτι κανουμε οτι καλυτερο μπορουμε , αναλογως των περιστασεων .Οτι ειμαστε , δεν αλλαζει.Δεν ξερω καν αν μπορει να βελτιωθει.Οποτε; Οποτε ...Οπλιζομαστε με θαρρος , με την αγαπη των αλλων για εμας.Που ξερεις ;μπορει  καποια στιγμη να αγαπησεις , ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ να αγαπησεις τον εαυτο σου για αυτο που πραγματικα ειναι , να τον αποδεχθεις .Εστιαζεις στα θετικα και στην ασοβαρη πλευρα των πραγματων - το χιουμορ σωζει ,σε σωζει.Δεν ειναι ολα να τα παιρνεις επι πονου, εν τελει.Δεν μπορει , για να σε αγαπαει και να σε νοιαζεται τοσος κοσμος γυρω σου , διπλα σου , κατι καλο θα εχεις .Που θα παει , θα τα ανακαλυψεις κι αυτα και αυτα , ναι , θα ειναι η σανιδα σωτηριας σου.

  Μεχρι τοτε , οχι αλλη ψυχαναλυση παρακαλω .Οχι αλλη καθαρση .Οχι αλλη γιατρεια .Οτι "γιατρευτηκε " , γιατρευτηκε - για τα υπολοιπα επιλεγω να παραμεινω "αρρωστη".

τα παιδια παιζει [ με τα νευρα μου ]

  Ξυπναω αποτομα και ιδρωμενη. Αφουγκραζομαι...
Πολεμικες ιαχες.Ηχος απο σιδερα που χτυπιουνται μεταξυ τους. Κραυγες αγωνιας - πανηγυρικες φωνες .
Κοιταζω το ρολοι στο κομοδινο - 5μμ .Σκεφτομαι αν οι εισβολεις πλεον ειναι απογευματινοι τυποι ή αν εχουν προβλημα στο να ξυπνουν πρωι.Περνουν δυο λεπτα , ο εγκεφαλος ξανα μπαινει σιγα σιγα σε λειτουργια.Εισβολεις ...Μακαρι να ηταν εισβολεις , απο αυτους τουλαχιστον θα ηξερα τι να περιμενω .
Οχι , ειναι κατι ακομα χειροτερο : τα παιδια της γειτονιας στο παρκο απεναντι απο το σπιτι μου...

  Μην αρχισετε τωρα  με τα γνωστα , " τα παιδια ειναι ευλογια " , " η χαρα ενος παιδιου σε αποζημιωνει για τα παντα " , " το γελιο των παιδιων ειναι μεταδοτικο " και αλλα τετοια συναφη . Τα παιδια της γειτονιας μου δεν ειναι ευλογια , για την ακριβεια πιστευω οτι αν πλησιαζαν εκκλησια θα αρχιζαν να νιωθουν καψιμο στο δερμα τους. Τα ουρλιαχτα τους και μονο φτανουν για να σε πεισουν οτι , ναι , μια μεθοδος αντισυλληψης σου χρειαζεται - μη σου πω και δυο για να ειμαστε σιγουροι.

  Προκειται για παιδια ηλικιας απο 1 εως 17 ετων : μεγαλη γκαμα , δεν μπορειτε να πειτε...Τα πνευμονια του Σουπερμαν ωχριουν μπροστα σε αυτα των παιδιων.Που τη βρισκουν τοση φωνη;Και κυριως , που τη κρυβουν τοση φωνη;Οταν βλεπεις ενα παιδι , 4-5 ετων , πανω σε μια τσουληθρα να ουρλιαζει και να σφαδαζει λες και του κανουν φαλαγγα και μετα να χτυπαει οτι βρει μπροστα του , επειδη το αγορακι που ηταν διπλα του πηγε ΠΡΩΤΟ στη τσουληθρα , δεν μπορεις παρα να σκεφθεις οτι κατι δεν παει καλα με την ανατροφη του.Οι αντιδρασεις των παιδιων θυμιζουν αγριμια που το εσκασαν απο τη φυλακη τους .Ποσο καταπιεσμενα ειναι τα παιδια σημερα ;Ποση προσοχη τους δινεται;

  Ρωταω τη μητερα μου να μου πει πως ημουν ως παιδι - οχι οτι καλυτερο μπορει να σου τυχει , πιστεψτε με .Αντιδραστικη , νευρικη και δραστηρια λες και ειχα πεσει σε μαρμιτα με red bull - σε συγκριση με την αδελφη μου που ηταν το υποδειγμα του καλου παιδιου.Το μαυρο προβατο στο κοπαδι , το αναρχικο στοιχειο! Τη ρωταω λοιπον πως λειτουργουσα παρεα με αλλα παιδια της ηλικιας μου στις παιδικες χαρες που με πηγαινε .Πως αντιδρουσα και σε ποια κλιμακα οταν με μαλωνε για κατι - συχνο φαινομενο.Ως "δυσκολο παιδι " , να βρω τις ομοιοτητες με τα παιδια του σημερα .Δεν ξερω για τις αλλες μανουλες , η δικια μου παντως , λεει τα συκα συκα και τη σκαφη σκαφη.Δεν τη ζαχαρωνει την αληθεια , ειναι πολυ ευγενικη ως ανθρωπος αλλα αυτο που εχει να πει θα το πει , σου αρεσει δεν σου αρεσει.Ειδικα στα παιδια της ειναι ακριβοδικαιη.Αυτο που λεει με εκπλησσει, εν μερει : " Στο σπιτι ησουν διαολος - ασπρο σου ελεγα , μαυρο μου ελεγες . Ζημιες δεν εκανες πολλες, ευτυχως.Για οτι ηθελα να κανω με εσενα , επρεπε να το διαπραγματευτω , να το πολεμησω - το οχι το ειχες στο τσεπακι.Φωναζες αλλα δεν ουρλιαζες.Και οσο κι αν αντιδρουσες , ηξερες οτι στο τελος θα γινει το δικο μου . Εξω ...Εξω ησουν αλλος ανθρωπος .Ησυχη , επαιζες με τα αλλα παιδακια , δεν τσακωνοσουν ευκολα και οταν σου φωναζα να ερθεις σπιτι , ερχοσουν υπακουα .Σκηνη δημοσια δεν θυμαμαι καμμια , ουτε με εσενα , ουτε με την αδελφη σου .Δεν θα το δεχομουν βεβαια , αλλα πραγματικα δεν θυμαμαι κανενα επεισοδιο εκτος σπιτιου.Α!με τη μονη εξαιρεση βεβαια , οτι οταν εκανες κατι και επρεπε να σε μαλωσω - ή να σου ριξω 2-3 στον πωπο σου - εφευγες σφαιρα εξω απο το σπιτι και πηγαινες και κρυβοσουν πισω απο τη φουστα της θειας σου - θεος σχωρεστην - που εμενε διπλα απο εμας .Ετρεχες γρηγορα παιδι μου , μου εβγαινε η γλωσσα να σε προλαβω !"

   Οταν ρωταω να μου πει για ποιο λογο πιστευει οτι ημουν Τζεκυλ εξω απο το σπιτι και Χαιντ μεσα , μου απανταει αμεσα :" Δεν θα σε αφηνα ποτε να με κανεις ρεζιλι στη γειτονια και το ειχες καταλαβει χωρις να σου το πω " ...Σε βαζει σε σκεψεις , ετσι;Η μανουλα μου , που δεν εχει σπουδασει σε πανεπιστημια , που ηρθε στην Αθηνα απο το χωριο της οταν ηταν 16 χρονων , που μας μεγαλωσε σχεδον μονη της μιας και ο πατερας ηταν τοτε ναυτικος . Αυτη η μανουλα λοιπον , βαζει τα γυαλια σε ολες τις νεες μητερες που κανουν παιδια και μετα δεν ξερουν τι να τα κανουν.

  Δεν φταινε τα παιδια , ΠΟΤΕ δεν φταινε τα παιδια . Πως θα μπορουσαν αλλωστε;Σφουγγαρια ειναι , βλεπουν , ακουν και απορροφουν.Δεν μπορω να γνωριζω τις δυσκολιες του να μεγαλωνεις ενα ή και παραπανω παιδια - ειμαι εξω απο το χορο που λεγανε οι παλιοι.Αλλα μπορω να κρινω ποτε ενα παιδι ειναι ανεξελεγκτο.Δεν με νοιαζει τοσο το οτι με ξυπνουν οι κραυγες τους οσο το γεγονος οτι ουρλιαζουν αντι να παιζουν , φωναζουν αντι να χαιρονται .Τα παιδια πρεπει να ειναι χαρουμενα , τελεια και παυλα . Εχουν χρονια μπροστα τους να τους απορροφησουν οι υποχρεωσεις και η σκληρη καθημερινοτητα - τωρα ΠΡΕΠΕΙ να μπορουν να γελανε . Δεν ξερω τι φταιει , εικαζω καποιους λογους: ελλειψη προσοχης και χρονου αφοσιωσης προς τα παιδια / γιαγιοθρεφτα , τα παιδια των τελευταιων χρονων ειναι γιαγιοθρεφτα / να φερνεις τα προβληματα του εξω κοσμου μεσα στο σπιτι σου, στο παιδι σου , ειναι εγκλημα .

  Φανταζομαι οι ειδικοι αλλα και οι γονεις θα εχουν και αλλα πολλα να προσθεσουν στη λιστα με τα πως και τα γιατι.Η αγαπη δυστυχως δεν φθανει , σε καμμια σχεση και σε καμμια κατασταση.Σε καποιες περιπτωσεις δε, η πολυ αγαπη βλαπτει.Συμβουλες για το πως να μεγαλωσετε τα παιδια σας δεν εχω να πω , συμβουλες για το ποιοι ειναι οι σωστοι λογοι για να κανεις ενα παιδι ΚΑΙ να το μεγαλωσεις εχω ομως .Δεν κανεις παιδι επειδη το θελουν οι γονεις σου , ο συντροφος σου , η ατιμη η κοινωνια .Το κανεις μετα απο συνειδητη αποφαση και οταν εισαι αποφασισμενος/η οτι το ποσο θελεις να γινεις γονιος υπερτερει κατα πολυ των θυσιων που θα χρειαστεις να κανεις απο εδω και περα στην ζωη σου.Το παιδι γεννιεται , συγκινεισαι , χαιρεσαι και μετα αρχιζει ο γολγοθας - δεν αποφευγεται αυτο , παρτε το αποφαση.Αν θελετε τη βολη σας , μη κανετε παιδια , καντε φιλανθρωπιες για να νιωσετε καλυτερα σε συναρτηση με τον εγωισμο σας  - θα πιασουν και τοπο .Αφηστε το δημογραφικο προβλημα στις πλατες αλλων που το αντεχουν .

   Εν ολιγοις , καντε παιδια με σκοπο να ασχοληθειτε με αυτα για την υπολοιπη ζωη σας βαζοντας ταυτοχρονα τον εαυτο σας σε δευτερη μοιρα .Και καντε το ΜΟΝΟ αν το θελετε , αλλιως και εσεις θα ειστε δυστυχισμενοι , και το παιδι σας αδικως θα μεγαλωσει λαθος [ και ενα λαθος μεγαλωμενο παιδι σημαινει εναν ακομα προβληματικο ενηλικα στη τεραστια αυτη λιστα ] και χωρις να φταιει το καημενο .

   Και επισης - κυριως για εμενα - μην τρελαινετε τα παιδια σας στο σπιτι γιατι  αυτα ,μετα , τρελαινουν κατι συνειδητοποιημενους , ως προς το θεμα της μητροτητας / πατροτητας , ανθρωπους σαν και εμενα που εχουν επιλεξει την ημερα των ρεπο τους να κοιμουνται το μεσημερι [ αφου μπορουν ] .Δεν ειναι ωραιο να ξυπνας πιστευοντας οτι η αποθηκη του Σαμ εχει παρει φωτια και κινδυνευει η Λολα και ολο της το σοι.Και επειδη ο Καρνεισον απουσιαζει για διακοπες , μη μας κανετε να αναπολουμε τις παλιες καλες εποχες του Ηρωδη...